Ecuador: de provincie Esmeralda

De Uber taxi zette ons af bij Hans op camping Sommerwind en de chauffeur keek zijn ogen uit. Zoveel campers en vrachtwagens van Overlanders had hij nog nooit gezien. Het was druk bij Hans, veel mensen waren bezig met onderhoud en schoonmaken van hun auto om hier te stallen. Zij gaan terug naar Europa voor de zomer. De Enjoy was erg vuil. Hij had onder een boom gestaan en ondanks het plastic was het een aardig karwei om hem weer schoon te krijgen.

Helaas is de regentijd nog niet afgelopen. Het regent hard en veel en tot overmaat van ramp hebben we 2 mierennesten gevonden in de Enjoy…. Het wordt steeds glibberiger op de camping. We staan boven op het hoogste terras evenals Monique en Sjors. We staan klaar om te vertrekken maar eerst rijdt Sjors een stukje naar beneden…na een paar meter zit hij vast in de modder en het ziet er niet naar uit dat hij zelfstandig beneden komt. Na een paar uur rijdt een van de medewerkers naar de stad om hulp te halen en komt terug met een zware shuffle die de truck met een band tegen houdt zodat hij niet om kan kiepen. De hele camping staat te kijken en te filmen. Gelukkig loopt het goed af want je moet er niet aan denken als zo’n truck van 12 ton naar beneden glibbert. Monica had haar busje maar vast weggezet voor het geval. Toen Sjors heelhuids onder luid applaus beneden was aangeland was het onze beurt. Wij konden over de oprijplaten rijden en waren zo beneden. Gelukkig alles is nog heel en we waren blij dat we heelhuids verder konden rijden.

Aangezien er in de sierra (hoogland) nog veel water verwacht wordt rijden we door de vulkanenroute om Quito heen. We overnachten bij de bomberos (brandweer) met bijzonder aardige mannen en uitzicht op een vulkaan. We rijden naar de kust waar het een stuk droger moet zijn. De weg dwars door de bergen is prachtig maar zeer bochtig en de trucks stuiven je aan alle kanten voorbij want geduld is niet hun sterkste kant. Prachtige bossen overal waar je kijkt. We rijden nu de noord-westelijke provincie van Ecuador binnen: Esmeralda. Tot voor kort was dit een non-go area maar blijkbaar heeft de nieuwe regering de drugsbendes verjaagd en kunnen we reizen in dit mooie gebied met veel regenwoud en stranden.

Het wordt niet aangeraden om hier wild te kamperen dus de eerste nacht staan we prachtig op een terras van Club Dubai wat eigenlijk gesloten is maar voor een nacht en $20,- mogen wij op de parking staan. De volgende dag vinden we een paradijselijk plekje op de camping van Raoul. Niet eenvoudig om er te komen want de weg is gedeeltelijk weggespoeld maar het is er geweldig. Lekker onder een palmboom zitten met uitzicht over het strand en het dorpje Mompiche. Jaren geleden is hier enorm geprotesteerd toen hier titanium is gevonden en een deel van de mangroven en het strand is weggeschept. De malecon is weg en de mangroven die het land beschermen tegen stormen ook. Mompiche is nog echt zo’n laid back backpackersplaatsje met piepkleine hostels en simpele restaurantjes. Elke middag lopen we over het strand naar het dorpje en eten we een menu del dia wat bestaat uit vissoep en een plato met visfilet, rijst, salade en gebakken banaan met daarbij een sapje. De lokale bevolking eet dit ook en het gaat nog steeds goed. Na een paar heerlijke dagen onder de palmbomen besluiten we toch om te vertrekken bij Raoul. Het regent elke nacht en s’morgens kunnen we de wagen amper nog uit of je staat tot je enkels in het water. De grond kan al het water niet meer opnemen.

Enkele kilometers noordelijk ligt een klein haventje van waar uit je met een visser een boottocht kon maken door de mangroven. Het bootje zag er niet bepaald zeewaardig uit maar dat hebben we ook weer overleefd. Bijzondere vogels hebben we niet gezien alleen pelikanen. Bij toeval vonden we in het plaatsje Same een parking pal aan zee waar we de douche en toilet en stroom van een familie die hier woont mogen gebruiken. Prachtplek, vanuit de camper zien we de pelikanen over de golven scheren. Allerlei restaurantjes in de buurt dus hier op dit mooie strand houden we het wel even vol. Het is al 3 dagen droog. Meestal regent het hier s’nachts. We staan op schelpenzand wat goed water opneemt. Maar camperen in de tropen valt niet mee. Door alle regen en luchtvochtigheid wordt alles klam en droogt er niks. Verder moet je erg opletten met fruitafval want je hebt zo weer een kolonie mieren binnen en die zijn niet makkelijk weg te krijgen.

Het oorspronkelijke plan was om op de terugweg nogmaals vogels te gaan kijken in Mindo maar als de zon niet schijnt komen de vogels ook niet. Ook in Colombia is het nog zeker 2 maanden regentijd en misschien nog wel langer met de klimaatverandering. Ad heeft al vaker geopperd om naar Nederland te gaan en we besluiten een ticket te boeken. We rijden weer naar Sommerwind om te pakken en te poetsen. We moeten toch een keer springen van de winter naar onze zomer want alle landen hier in het noorden van zuid Amerika hebben regentijd in onze lente en zomer. We komen begin december weer terug als in Colombia de lucht blauw is en de regen verdwenen.

Het besluit is genomen en in Nederland is het mooi weer. Tot hoors weer!