Colombia en terug naar Ecuador

We zakken langzamerhand af naar het zuiden van Colombia maar eerst nog naar Zipaquira. Dit is een pelgrimsoord voor Colombianen. Hier is een kathedraal ondergronds gebouwd in een zoutmijn die jaarlijks veel bezoekers trekt. Wij vonden het maar een commercieel gedoe. We zijn in Polen ook eens in zo’n zoutkathedraal geweest dus deze slaan we over.

Het valt niet mee om de natuur in te gaan in Colombia, daar hadden we meer van verwacht. Colombia kan dan wel een hoog percentage natuur en biodiversiteit hebben maar om eens een natuurgebied te bezoeken valt nog niet mee. In de buurt van Bogota (de stad zelf bezoeken we niet) is Parque Florida wat hoog aangeschreven stond vanwege de vele vogels. Toen we de ingang eindelijk gevonden hadden stond er een señora voor de poort die vroeg of we gereserveerd hadden. Nee dus…moet dat dan? Bij hoge uitzondering mochten we binnen. Zij liep mee en hield ons constant in de gaten. Nou er was weinig aan. Een overwoekerd meer met enkele niet bijzondere watervogels. We mochten geen stap teveel zetten want dan werden we gecorrigeerd. Tja zo is er ook weinig aan.

Op de heenweg hebben we de vulkaanroute gereden van NP Nevada de Ruiz, een indrukwekkende vulkaan. Nu starten we aan de andere kant in Murillo, een hooggelegen dus s’nachts koud dorpje, heel kleurrijk. Van hieruit rijd je zo weer richting de Nevada de Ruiz vulkaan. Weer heel veel franjoles die op het punt staan om te gaan bloeien.

Yes we gaan verschillende vogelparken bezoeken. Eerst naar Bosque de Yotoco. Dit is een berghelling met een tropisch bos wat bestudeerd wordt door de universiteit. We klommen naar boven met een gids en zagen hoog in de bomen brulapen (die vindt Ad geweldig, alleen brulden ze niet) verder een prachtige uil met grote ogen en wat vogels.

We rijden naar Cali, grote stad met prachtige grote bomen en waar we voor komen Finca Alexandrina. 5 km over een bar slechte weg. Hier woont een echtpaar al jaren in een tropische bos en heeft hier overal voederplanken gemaakt met bananen. Hier komen bijzonder mooie vogels op af en ook kolibries op het suikerwater. We waren hier alleen op een maandag en konden naar hartenlust rondstruinen en vogels kijken. Ook de dierentuin in Cali was erg mooi. Goed aangelegd tussen de vele grote bloeiende bomen zaten de dieren in grote onderkomens en zagen er goed uit. Overal was uitleg bij in het Spaans en Engels.

We wisten nog van de heenweg dat de route naar het zuiden vol obstakels zat en wegwerkzaamheden dus dat werd een lange dag maar dit werd ruimschoots goedgemaakt door ruta 25 met overal uitzichten over de Andes, spectaculair.

Na een paar rustige dagen bij het mooie Lago de la Cocha rijden we naar de grens met Ecuador. Het bleek dat de grens was afgezet door vrachtwagenchauffeurs maar wat nou precies de reden was daar kwamen we niet achter. Auto’s mochten er niet door, alleen brommers en voetgangers die geholpen door kruiers met grote tassen sjouwden van de ene aduana naar de andere. Na een paar uur had Ad de leider van de versperring gevonden en mochten we door. Gelukkig want dat kan wel eens lang duren. Later hoorden we dat het ging om invoerrechten tussen Ecuador en Colombia. Ondertussen is de grens al meer dan 2 weken dicht aan beide kanten en zit er geen schot in de zaak.

Eindelijk we gaan naar Bella Vista. Dit is een bijzonder mooi tropisch regenwoud met vele vogels waar we al een keer naar onderweg zijn geweest en hebben moeten omdraaien. Nu rijden we een andere weg die ook bar slecht is maar we zetten door en na 12 km hobbelen komen we aan bij Bella Vista waar we hartelijk worden verwelkomd en mogen kamperen op hun parking. Ad had de Enjoy zo neergezet dat we vogels konden kijken want ons raam keek uit op het oerwoud, Geweldig wat een plek. s’Morgens om 6 uur stond ik op (Ad bleef nog even liggen) dan werden de vogels gevoerd en kon je prachtig fotograferen alhoewel het nog niet helemaal licht was. De rest van de dag wandelden we in het bos wat best pittig was. Als je hier in een hotelkamer overnachtte was het een duur grapje maar wij mochten voor een paar tientjes kamperen.Hele bekwame gidsen vertelden ons alles over de vogels en lieten ons  allerlei dingen zien die je normaal niet ziet.

We gaan weer naar de hoofdstad Quito om de vulkaan Cota Paxi op te rijden, maar dat gaat niet lukken. Weer zo’n bar slechte weg. Tja daar gaan we de Enjoy niet aan wagen. We rijden naar een camping waar de Canadees Andy op een spectaculaire plek is begonnen. “Coda Vista” hoog op een berg met uitzicht over Quito en de vele vulkanen. Als laatste rijden we de Papallactapas op met uitzicht op de kraakheldere Artisana vulkaan 5704m. In het plaatsje Pappalacta is een groot luxe thermaalbad waar we een paar uur van genoten.

Een heel bijzondere ervaring was een bruiloft die we meemaakten toen we een paar nachten kampeerden aan het Lago de San Pablo. In dit gebied wonen de Camuenda’s die hier aan het meer een gebouw hebben met een restaurant voor bijeenkomsten. Hier werden vrouwen ingesmeerd met rozenblaadjes. De moeder van de bruid zat op het gras en kreeg van tientallen vrouwen schalen met eten aangereikt. Bonen, rijst, mais en aardappels werden allemaal op een grote hoop gegooid en later verdeeld. Leuk om mee te maken, alleen snap je soms de essentie niet. Wie nou de bruid en bruidegom waren werd ons niet duidelijk.

We gaan weer een paar dagen naar Hans om de auto klaar te maken en de koffers te pakken. We gaan 15 dagen naar de Galapagos eilanden. Spannend! We gaan de 3 hoofdeilanden bezoeken en van daaruit trips maken en snorkelen. We zijn heel benieuwd.