De Galapagos eilanden

De Galapagos eilanden zijn een eilandengroep in de Stille oceaan ter hoogte van de evenaar op ongeveer 1000 km van de westkust van Ecuador. Ze behoren staatkundig als de provincie Galapagos tot Ecuador. De eilanden zijn geologisch gezien erg jong; enkele miljoenen jaren. Ze zijn van vulkanische oorsprong en liggen op de Galapagosrug tussen de Nazcaplaat en de Cocosplaat. Er komen veel unieke dieren en planten voor die per eiland vaak verschillende soorten hebben gevormd. De eilanden komen voor het eerst voor op de kaart van Mercator uit 1570 als de schildpaddeneilanden. Er zijn 13 eilanden van meer dan 10 km2 en 115 kleinere eilanden.

Charles Darwin, de man die de evolutietheorie ontwikkelde zette in 1835 vanaf het schip de Beagle voet aan wal op een van de vulkanische eilanden. Hij was verbaasd over de diersoorten die hij hier ver van het vaste land aantrof. De dieren toonden gelijkenis met de soorten van het Zuid Amerikaanse continent maar zagen er toch anders uit. Het leuke is dat we vorig jaar het woonhuis van Charles Darwin bezochten in Engeland.

Verder het binnenland in zag Darwin reuzeschildpadden van wel 1,5 meter lang. Ze lagen in een modderbad in de schaduw. Op het volgende eiland zag hij andere reuzeschildpadden nu met een gegolfd schild boven hun nek zodat ze hun kop konden verheffen om bij de hogere begroeiing te kunnen. Bij de vogels zie je dat de snavels zijn aangepast aan de verschillende soorten fruit en zaden die ze eten op de Galapagos.

Ik had me voorgesteld dat het landschap op de Galapagos bijzonder saai zou zijn, alleen maar zwarte lava rotsen. Maar dat is niet zo. De lavavlakten zijn ruig begroeid met hier en daar nog een stukje oerbos in het binnenland. Verder staan er veel struiken en af en toe ook bomen die er geplant zijn door de vroegere bewoners.

In 1957 kwam er een alarmerend bericht over de aangerichte schade op de eilanden. Walvisvaarders hadden een complete slachting aangericht onder de grote schildpadden en jonge schildpadjes waren nergens meer te zien. Kleine kolonies mensen die op de eilanden waren gaan wonen hadden geiten, varkens en ratten meegebracht. Die richtten een ravage aan in de begroeiing en lieten geen schildpadnest met rust.

Een aantal natuurliefhebbers richten met steun van Unesco op het eiland Santa Cruz het Charles Darwin Research instituut op. Dit centrum richt zich op het fokken van nieuwe generaties schildpadden en uitroeiing van de verwilderde varkens en geiten. De Galapagos eilanden staan nu op de lijst van Unesco en zijn een National park geworden zodat er regels zijn waar o.a. snorkelaars zich aan moeten houden.

Er komen jaarlijks duizenden toeristen naar de eilanden en dat is niet goed voor het dierenleven en de waterstand op de eilanden. Toeristen douchen vaak want het is er rond de 33 gr. en water wordt aangevoerd met vrachtwagens. Het toeristisch gebied ziet er goed georganiseerd uit maar als je een paar straten verder loopt waar de inwoners zelf wonen liggen er bergen afval en wassen ze gewoon auto’s in het zand. Gelukkig zijn er bijna geen wegen op de eilanden en vrijwel alleen taxi’s dus de dieren hebben op de rest van het eiland rust maar toch…

We waren eigenlijk niet van plan om de eilanden te bezoeken maar kwamen op de camping steeds super enthousiaste mensen tegen die net terugkwamen van de eilanden en zo werden we ook nieuwsgierig naar dit deel van Ecuador. Als je een cruise boekt tussen de eilanden is dat een dure grap, maar veel mensen gaan op eigen houtje met een vlucht naar San Cristobal. Dan zijn er diverse speedboten die mensen vervoeren tussen de andere eilanden en allerlei snorkeltours en tours naar het binnenland dus je kunt het zo duur maken als je zelf wilt.

San Cristobal

We vlogen vanaf Quito met een tussenstop in Guayaquil naar het eerste eiland San Cristobal. Hier sta je in de rij om de 200$ te betalen. Dit is de entree die je betaald voor het Nationale park. Dit bedrag is pas verdubbeld omdat er teveel toeristen komen maar dit schrikt mensen blijkbaar niet af. We hadden een appartement geboekt net buiten het centrum. Zoals alle huizen in Ecuador een lelijk gebouw maar op de 3e etage was een groot overdekt terras waar je heerlijk kon zitten ook als er weereens een stortbui over kwam want het is tenslotte regentijd. Het leuke van San Cristobal was dat er zoveel dieren bij de haven zitten. Er liggen overal zeeleeuwen met hun jongen. Rode krabben op de zwarte lavastenen en zeeleguanen die je amper ziet met hun schutkleur op de rotsen. Fregatvogels vliegen door de lucht en pelikanen zitten geduldig naar het water te kijken om een vis te vangen. Op het eiland zijn diverse mooie strandjes waar je kunt snorkelen maar er is niet veel te zien. Je moet geen schrik hebben van de zeeleeuwen want die krioelen om je heen in zee. Er zijn veel mooie wandelpaden aangelegd o.a. naar het standbeeld van Charles Darwin. Met een taxi gingen we naar “el Chato” schildpaddencentrum waar we ook door de lavatunnels liepen. Hier is nog een stuk oerbos met veel kleine vogels en 2 grote kraters. Ook het Loberiastrand was erg mooi en bij eb zie je allerlei diertjes tussen de rotsen.

Santa Cruz

Met een speedboot voeren we in ruim 2 uur naar het volgende eiland. Hier sta je weer in de rij voor je tascontrole want je mag niks meenemen van het ene eiland naar het andere. Beetje wassen neus zoals zoveel dingen hier. Je tas gaat door een scanner en ondertussen zit degene die de zaak in de gaten moet houden op zijn telefoon te kijken of is in slaap gevallen.

Weer een fijne kamer met een keukentje waar je in ieder geval ontbijt kunt maken. De rest van de dag eten we in het stadje. Er is een hele straat met kleine restaurantjes van plaatselijke bewoners. Hier zie je weinig toeristen maar hier eet je voor 6$ een grote kom vissoep en als segunda kip, vis of garnalen met rijst en een plukje sla want de Ecuadorianen zijn niet zo van de groente. Heerlijk we hebben nog nooit zoveel verse vis gegeten en je hoeft niet bang te zijn dat je ziek wordt want alles komt vers uit zee. Santa Cruz vonden wij erg toeristisch. Het centrum bestaat alleen uit winkels en restaurants en het is er erg druk. Dieren zijn er ook niet daarvoor moet je een excursie maken. We deden de Baytour met een kleine groep en een gids voeren we met een boot naar een strand met lavablokken en enorm veel cactussen. Een bijzonder soort zijn hier de bolcactussen van honderden jaren oud. Mooie wandeling langs een zoutmeer en de Bay of love een blauw meertje. Uiteindelijk snorkelden we in het heldere koele water van las Grietas, een grote spleet tussen 2 rotsen met water.

Isla Isabela

Het grootste eiland bezochten we als laatste. Midden in de nacht opstaan bevalt ons niet erg maar ja het is niet anders. Weer met de speedboot in 2,5 uur naar het grootste eiland van de Galapagos en het rustigste. We worden weer begroet door de zeeleeuwen. Dit eiland heeft nog zandwegen en een prachtig strand bij het dorp waar we van genoten hebben. Overal zie je lava liggen op het strand wat hier in allerlei vormen miljoenen jaren geleden neergekomen is.

We snorkelen op Concha de Perla een stukje zee wat bereikbaar is door een tunnel van mangroven. Je moet hier springen over de zeeleeuwen en zeeleguanen want die gaan echt niet aan de kant voor jou en ook op de bankjes waar je je even wilt omkleden gaat er rustig een zeeleeuw op 5 cm afstand naast je liggen. Leuk die dieren die zich nergens iets van aantrekken en precies doen wat ze zelf willen. We zagen een schildpad en wat vissen maar de stroming was sterk. Het water stroomt de baai uit en je wordt meegesleurd. Ad kon bijna niet meer terugkomen en ik kon me nog net aan een steen vasthouden. Alleen een touw in het water lijkt me niet duidelijk hoe gevaarlijk het hier is. Geen enkel bord of waarschuwing. Een kind met zo’n opblaasvestje aan vloog zowat door de lucht en kon nog net door iemand worden opgevangen.

We boekten de Tunneles tour met gids Claudia, wat een mens van misschien wel 75. Praatte aan een stuk door. Prachtig gebied met tunnels en bruggen van lava waar cactussen op groeien en waar je de blue footed Booby kunt zien (maar die kun je nergens beter zien zoals wij ze toen zagen met jongen op het eiland Isla de la Plata bij Puerto Lopez) en veel pinguïns die hier ook zijn omdat er een koude golfstroom is. We snorkelden hier een hele tijd en zagen zeker 10 enorme zeeschildpadden. Wat een prachtig gezicht om boven zo’n groot dier te snorkelen, iets om nooit meer te vergeten. Verder zagen we allerlei vissen maar het snorkelen is hier niet te vergelijken met bv de Rode Zee of Maleisië. Er is geen begroeiing op de rotsen en geen koraal in de Galapagos. Nog een wandeling naar een schildpaddencentrum en meertjes met Flamingo’s en dan varen we s’morgens (het is nog donker) terug naar Santa Cruz en s’middags verder naar San Cristobal. We ondernamen verder niks meer want ik was niet erg lekker van al dat varen. We werden opgehaald met een taxi en hadden 2 rustige dagen in het binnenland in een hotel met een tuin vol fruitbomen en bananenplanten.

Gisteren teruggevlogen naar Quito met 1 uur vertraging en een wachttijd van 45 minuten zitten we nu in het hotel van de vorige keer. Prachtig weer in Quito alleen van zeeniveau naar 3000 m is eigenlijk niet de bedoeling.

Morgen vliegen we via Panama naar Rio de Janeiro (wie heeft dat nou weer bedacht, verkeerde kant op). We logeren tot 20 april in een appartement van Homeexchange in Rio Brazilië