Ecuador 2: Walvissen in Puerto Lopez

Heerlijk het lijkt wel vakantie. We staan aan zee met een boom voor ons waar we heerlijk onder kunnen zitten in de schaduw. Eindelijk eens een weekje rust. Prachtig uitzicht op duikende pelikanen en fregatvogels die sierlijk boven de baai zweven. Vlakbij is de grote vismarkt waar allerlei soorten vis en garnalen worden aangevoerd. Er worden zelfs grote haaien aan land gebracht. Het is een drukte van belang in Puerto Lopez want het is walvisseizoen en vele Ecuadoriaanse families maken een boottocht. De Humpback walvissen komen helemaal van Antarctica en zwemmen langs Chili noordwaarts naar de baai van Puerto Lopez en het Isla de la Plata. In deze regio worden de jongen geboren en is het sensationeel om de enorme dieren in de oceaan te zien.

Maar voor we aan deze mooie dag kunnen beginnen kregen we slecht nieuws. Onze buurman Jan waar wij al meer dan 35 jaar naast wonen is zeer plotseling op hun vakantieadres overleden. Hier schrikken we enorm van en dit drukt een stempel op deze dag en de dagen daarna. Niet te geloven dat hij er niet meer is, een van mijn trouwste lezers.

We sluiten aan in de lange rij mensen op de pier en de boten varen af en aan. Isla de la Plata ligt ruim 40 km uit de kust en het is een uur flink doorvaren om er te komen. We meren aan en waden door het water naar de kant. De gids heeft onze schoenen in een zak gedaan en deelt ze weer uit op het droge. We gaan eerst een wandeling maken over het eiland.

We beklimmen een lange steile trap en zijn blij dat de zon niet schijnt want dan was het bloedheet geweest. Het broedseizoen van de Blue footed booby is in volle gang en je zou verwachten dat het eiland tijdelijk wordt gesloten maar nee we mogen gewoon langs de Booby’s met hun schattige kuikens lopen. Niet te dicht bij maar volgens de gids zijn ze gewend aan mensen. Er zijn 2 wandelingen en Ad doet de andere in de hoop dat hij de fregatvogels ziet met de rode krop onder zijn kin en jawel hoor hij komt terug met foto’s van deze vogels. De Booby’s en fregatvogels komen alleen hier voor en op de Galapagoseilanden.

Ze danken hun blauwe voetjes aan de olie die in sardines zit die ze veel eten en vrouwtjes met de blauwste voetjes zijn in trek bij de mannetjes die het zien als een teken van vruchtbaarheid volgens de gids.

Het landschap op het eiland bestaat uit kurkdroge bosjes waar niet veel aan is. Dit is het droge bos waar niet veel meer van over is in Ecuador en beschermd wordt. In het regenseizoen wordt het vanzelf weer groen.

De boot vaart naar een rustige baai en na de lunch mag er gesnorkeld worden. Ad is iets te fanatiek en bezeert zijn voeten aan het scherpe koraal. We hadden s’morgens al overal walvissen zien spuiten maar nu gingen we er op af. Veel moeders met jongen. Af en toe sprong er eentje omhoog en zagen we veel staarten. Onze gids maakte voor mij foto’s want de boot schommelde zo hard dat je niet eens kon gaan staan. We vonden het zo leuk dat we nog een walvistocht boekten. Deze ging naar de andere kant van de baai. Nu scheen de zon en mochten we boven naast de kapitein zitten. We hadden een prachtig uitzicht op de grote groepen walvissen en moeders met jongen geweldig.

Na een paar rustige dagen van strandwandelingen en lekker lezen en we verschillende visrestaurantjes hadden uitgeprobeerd reden we verder langs de kust naar het beroemde strand Playa de Frailes. Prachtig wit strand van fijne kiezeltjes. Super schoon, nergens plastic alleen wat aangespoeld hout. Wat een verschil met Puerto Lopez waar ik me weereens doodergerde aan al die wegwerp plastic bekertjes die hier bij de restaurants gebruikt worden en eindigen op het mooie strand en in zee. Niemand neemt de moeite om zijn afval mee naar huis te nemen.

Mensen hebben geen idee in wat voor een prachtig land ze wonen. Alles rijdt hier op diesel, auto’s, vrachtwagens, tuk tuks en heel veel brommers en motoren. Alles bij elkaar stoten ze een geweldige hoeveelheid uitlaatgassen uit en tot overmaat van ramp laten ze de motor rustig een half uur stationair draaien als ze een boodschap gaan doen of eindeloos met iemand staan kletsen. Het stinkt hier overal naar diesel. Vervelende gewoonte en ik kan niet laten om er wat van te zeggen.

De volgende plaats aan de kust was Lorenzo, een mooi strand met rotsen. Dit strand is beschermd voor de schildpadden die hier eieren leggen. Als een schildpad s’nachts eieren heeft gelegd in het zand komen er vrijwilligers die stokjes om het nest zetten om het te beschermen. Ze schrijven de datum erop zodat ze in de gaten kunnen houden wanneer de eieren uit komen.

Jammer maar het weer is niet om over naar huis te schrijven. Ochtendmist en soms motregen. Ecuador heeft een ingewikkeld klimaat met ook allerlei microklimaten want we reden van de kust met zijn kurkdroge bosjes het binnenland in en meteen is daar een prachtig regenwoud met je raadt het al …..regen.

We gaan weer terug naar de Andes, naar de hoge bergen en de vulkanen. Hopelijk is het weer daar beter.