Schotland, de oostkust en Edinburgh

We rijden door het arme hoogland van Schotland wat dun bevolkt is. Hier zien de dorpjes er niet zo welvarend uit. Veel pubs en winkelpanden staan te koop of te huur en de huizen die al eeuwen oud zijn vragen om onderhoud. Oude boerderijen met lege koeienstallen zien er verlaten uit. We gaan weer naar de kust, hier zie je voornamelijk grasland en koeien. Bomen zijn zeldzaam in Schotland. In de 16e eeuw is hier al veel gekapt voor de scheepsbouw en dikke balken voor huizen en kastelen.

We bezoeken Aberdeen een vrij somber uitziende stad gebouwd van onverwoestbaar grijs graniet. De overheidsgebouwen zijn pas schoongemaakt en dan ziet de stad er minder somber uit. We zijn er op de maandag na Sail 2025 en er wordt nog volop schoongemaakt in de stad. Er zijn 400.000 bezoekers afgelopen weekend geweest en we hadden er heel graag heen gewild maar Ad zag het niet zitten om door al die mensen heen te worstelen. Later hadden we er spijt van want we hadden 10 km verderop de parade van de Tall ships in de verte kunnen zien.

Aberdeenshire is rijk aan kastelen en tuinen dus we bezoeken er weer een aantal. Ze zijn minder rijk ingericht als de kastelen in het zuiden van Engeland maar toch de moeite waard. In Engeland mag je self guided tours doen, dus in je eigen tempo het kasteel bezoeken, maar in Schotland ga je altijd met een gids en daar heb ik niet altijd geduld voor. Sommige gidsen vertellen heel professioneel over het wel en wee van de bewoners. We hebben zelfs een gids gehad die een theateropleiding had gedaan en er een compleet toneelstuk van maakte maar vaak zijn het vrijwilligers die iets te veel willen vertellen en elk schilderij gaan behandelen en dan zijn we blij dat we weer buiten staan.

We kamperen bijna altijd aan strandjes want het Verenigd Koninkrijk heeft een gigantische kustlijn. We maken mooie wandelingen vaak met uitzichten op ruïnes in de verte. Bijvoorbeeld Dunnottar castle een oude ruïne die defensief gebouwd is op een spectaculaire klif met uitzicht naar alle kanten. We zagen zelfs dolfijnen in het water.

In St. Andrews waren de laatste highlandgames op onze route en we besloten nog eens te gaan kijken omdat het de vorige keer letterlijk in het water is gevallen. We parkeerden op een enorm grasveld vlakbij de spelen maar er was maar een pipeband voor dit evenement dus dat was wel jammer. Aan deze kust liggen tientallen golfbanen, er lijkt geen eind aan te komen. St. Andrews leeft van de golfers en heeft de oudste golfbaan ter wereld. Overal vind je winkels met dure golfspullen in een gezellig centrum aan zee.

Van Edinburgh herinnerden we ons uit 2011 alleen dat het een donkere stad was, maar nu het prachtig weer was zag de stad er heel anders uit. We parkeerden op een groot parkeerterrein bij een pub want op de P&R mogen campers niet parkeren. Met de dubbeldekker waar we boven in vooraan zitten krijgen we een mooie indruk van de stad.

Het is bijzonder druk op de Royal Mile de hoofdader van de stad waar veel bezienswaardigheden aan liggen. Het is Fringe festival, overal zijn straatartiesten bezig om de mensen te vermaken en de sfeer is geweldig. De maand augustus staat in Edinburgh voor festivals maar vooral voor de Tattoo. Dit is een evenement voor het kasteel waar tribunes staan opgesteld waar 9000 mensen kunnen zitten. In totaal zijn er 900 muzikanten en dansers. Er komen militaire bands uit heel Europa waaronder uiteraard veel pipebands. De avond eindigt met een lichtshow en vuurwerk. Na heel lang proberen op de website hadden we het geluk om tickets te boeken voor de 75e uitvoering. Helaas…storm Floris gooide roet in het eten. Het waaide gigantische hard en er werd gewaarschuwd om niet de weg op te gaan want er waren al foto’s verschenen van omgewaaide campers. We kregen dan ook een mailtje dat de Tattoo voor het eerst in 75 jaar was afgelast in verband met de veiligheid van de bezoekers en artiesten. Wat jammer…..daar hadden we ons zo op verheugd.

Tja dan nog maar een dag Edinburgh want de wind wordt iets minder en er is heel veel te zien in de stad b.v. de National gallery, de National portret gallery en nog veel meer. Heel leuk vonden we de Grassmarket met zijn gekleurde winkelpanden met balkons met restaurants.

We zijn alweer bijna bij de grens van Schotland naar Engeland beland. We rijden nu naar Northumberland waar de meeste kastelen staan van de hele UK. Het weer is prima, meestal 20-24 graden. Hoe verder we zuidelijk rijden hoe drukker het wordt. Het wordt steeds moeilijker om vrije plekken te vinden. Veel Fransen en Duitsers komen met busjes en parkeren overal. De regel is om geen stoelen en tafels buiten te zetten en geen luifels maar ze kamperen en barbecueën gewoon buiten dus dan duurt het niet lang voor er weer een bordje staat "no overnight parking"".