El Cafetero, de koffieregio van Colombia

De koffieregio in Colombia is tot nu toe het mooiste gebied van Colombia. De natuur is prachtig groen. Het is heel bergachtig met tropische bloeiende planten, bamboebossen, koffie- en bananenplantages. De mensen wonen allemaal langs de weg in eenvoudige huizen gemaakt van hout en bamboe. Ze hebben allemaal minimaal een balkon of afdak dat om het hele huis loopt zodat je altijd in de schaduw of droog zit als het regent. De huizen zijn beschilderd in felle kleuren en zien er heel vrolijk uit. Op de weg is het altijd erg druk met brommers en auto’s. Hier in het binnenland zie je gelukkig geen vrachtwagens. De wegen zijn niet al te best. Hier komen vaak aardbevingen en aardverschuivingen voor en daar lijden de wegen veel van. Regelmatig is er dan even geen asfalt en moeten we stapvoets over stenen en kuilen rijden.

De eerste koffieplaats die we bezoeken is Salento en tevens de beroemdste. Mooi plein met een kerk en mooie huizen met balkons die versierd zijn met bloembakken en kerstornamenten. Overal muurschilderingen maar vooral heel veel Colombianen….dit is blijkbaar een van hun vakantiebestemmingen want het is nog steeds kerstvakantie. Wij staan op een mooie tropische camping en gaan met de plaatselijke bus naar het stadje. Ook s’avonds is het stadje heel sfeervol alleen zijn er zoveel lampjes in de straten dat je de huizen amper nog kunt zien. Ook hier weer de mooie gekleurde bussen, de Chiva’s die de bevolking overal naartoe brengen.

Maar voor de ruige bestemmingen zijn er de Willy’s, de gekleurde jeeps waar 6 mensen achterin zitten, wij opgepropt voorin naast de chauffeur en nog 3 mensen staan achterop. De wagens hebben brede banden en kunnen overal doorheen. We gaan naar de Cocora vallei. Dit is een voormalig regenwoud wat gekapt is en waar nu alleen de reusachtige waxpalmen nog staan. Ze zijn ongeveer 60 meter hoog en hebben ooit hoog boven het regenwoud uitgetorend. Een heel vreemd gezicht, hier en daar zijn nog stukken intact regenwoud waar je nog kunt zien hoe het ooit geweest is. Het is hier weer ongelofelijk druk, we hebben wel de drukste tijd van het jaar uitgezocht lijkt het wel. Grote groepen mensen maken de lange wandeling door de bergen en weides met prachtige uitzichten. Wij ook en na afloop zijn we bekaf.

We rijden de volgende dag door naar Filandia, een klein wat minder bekend plaatsje in de koffieregio. Het ligt hoog in de bergen en de Enjoy heeft het moeilijk met de steile smalle weggetjes. We kamperen aan de rand van een stadje achter de Bomberos en kunnen zo naar het gezellige centrum lopen. Ook hier weer drukte op het plein en in de straten.

We hadden behoefte aan schone lucht en stilte maar dat is hier makkelijker gezegd dan gedaan. Het was vanavond oudejaarsavond dus we verwachtten een hoop lawaai en vuurwerk. We vonden een fijne plek niet ver van een chique thermen. Het lawaai viel reuze mee en vuurwerk was er amper. Deze mensen hebben waarschijnlijk geen geld voor vuurwerk en hebben wel belangrijkere zaken aan hun hoofd. De Colombianen die een huisje vlakbij ons hadden gehuurd zaten de hele avond op het balkon te zingen met zijn zevenen, zo leuk. Jammer alleen dat de thermen de volgende dag uitverkocht waren….we hadden moeten reserveren.

In het midden van Colombia ligt de Andes en dus ook vulkanen. Een grote vulkaan hier in de buurt is nu een nationaal park de Volcano Nevado del Ruiz. Hier is een mooie nieuwe weg aangelegd dwars door het park. Wat een bijzondere planten groeien hier. Cactussen op stam en nog vele anderen. Het is een heel ruig gebied, we gaan tot 4000 meter en zien watervallen en diepe afgronden. We draaien om want ik heb geen zin om zo hoog te slapen en rijden naar Manizales een grote stad een eind verderop waar een mooie camping zou zijn met veel vogels. Tja dat werd dus een drama want het weggetje was zo smal dat 2 auto’s elkaar niet konden passeren en met zoveel kuilen en gaten was het geen doen. Het bleek ook nog doodlopend te zijn dus draaien ging ook niet. Met veel kunst en vliegwerk kwamen we weer beneden en werd het al donker. Er was ons geadviseerd om niet bij de politie of militairen te gaan staan want daar worden vaak aanslagen gepleegd,  maar deze keer hadden we geen keus dus brachten we de nacht door bij de politie op hun parking. Prima plek en heerlijk rustig, niks aan de hand.

We hebben nog niet genoeg van de mooie regio we gaan naar Salamina, een niet toeristisch dorp maar weer zo druk. Toen we in een restaurant hadden gegeten en het om 18.30 uur donker was ging de kerstverlichting aan in het park. Zo mooi met al die figuren in vele kleuren. Het volgende dorp Aguadas slaan we over want de weg is erg slecht. We overnachten bij een local in zijn weiland met uitzicht op de bergen en gaan de volgende morgen weer op pad. Als je dan een paar honderd meter naar beneden rijdt wordt het ineens snikheet. Wat een verschil hier met die hoogtes. We gaan de Panam weer op die hier erg goed is en duiken een eind verderop er weer vanaf het binnenland in. Tropischer en groener kan het niet meer worden. Prachtige wilde rivieren vol rotsblokken, bananenplanten, koffie enz. geweldig wat een land. Maar al dat groen heeft natuurlijk wel water nodig en het is regentijd dus even later een enorme onweersbui. We gaan aan de kant van de weg want je ziet niks meer en de ruiten slaan aan. Even verderop is een rustig tankstation, een prima plek voor de nacht.

De volgende morgen rijden we het laatste stuk naar het koffiedorp Jardin wat niet voor niets zo heet. Eindelijk eens een camping waar je het helemaal naar je zin hebt en waar we eens wat langer blijven. Jardin is super leuk en niet zo druk want de meeste mensen slaan dit dorp over omdat het ver om is. Voor de kerk is een groot terras met tientallen tafels en harde stoeltjes waar je het niet lang op uit houdt in allerlei kleuren. Mooie plaza omringd door huizen in allerlei kleuren. De Chiva met gezellige Colombianen rijdt er rond met harde muziek en iedereen heeft het naar zijn zin. Er zijn talloze restaurantjes dus koken doen we hier niet. We krijgen buren; een leuk stel uit Vessem. Heel toevallig komen oorspronkelijk uit Veldhoven.

In Jardin kun je een bijzondere vogel spotten: “the cock of the rocks”. Op een helling boven een riviertje heeft iemand een aantal vogelkijkhutten gebouwd. Wat een prachtige plek… Hier zitten de bijzondere mannetjes met hun vreemde rode koppen. Vrouwtjes zijn er niet bij maar toch gaan ze flink tekeer. Erg mooi en zo dichtbij. Ook de Mot Mot met de lange staart zit op de voederplank dus dat was een leuke middag. De volgende dag maakten we een flinke wandeling bergopwaarts. Colombia is een heel bijzonder land met ongelofelijke biodiversiteit. Hier zijn we nog lang niet uitgekeken.